BLOG DAS LETRAS GALEGAS

Santiago de Compostela, naceu para recibir e acoller ós milleiros de peregrinos que a través do Camiño de Santiago achegábanse á tumba do Apóstolo.
A peregrinación supuso a chegada dun novo ambiente cultural, importantísimo á hora de consolidar a fascinante personalidade dos reinos cristiás.
A peregrinación Xacobea é o conxunto de varios vilas unidos por comúns principios de fe e amor. O fenómeno peregrinatorio á tumba do Apóstolo, xurdiu espontáneamente do pobo, das masas, que, contribuíron á unión e fraternidad dos pobos.
O Camiño desempeñou un papel importante especialmente no desenvolvemento da arte e da configuración do románico.
A meta do peregrino, é o sepulcro do Apóstolo Santiago, que predicou naquelas terras.
O fenómeno de peregrinación xurdiu como unha corrente de fe ligada ó culto das reliquias.
Nos séculos XII e XIII o Papa Calixto II concedeulle á Iglesia Compostelá o “Xubileo Pleno do Ano Santo” e Alejandro III o declarou perpetuo, converténdose Santiago de Compostela na Cidade Santa xunto a Xerusalén e Roma. O Ano Santo celébrase cada vez ca festividade de Santiago Apóstolo, o 25 de Xullo, cae en Domingo.

Os camiños máis coñecidos do Camiño de Santiago son:

O camiño Francés
En Francia soamente, había catro cidades que marcaron os puntos de partida de diversas rutas a Santiago: Arles (vía Tolosana), Le Puy (vía Podense), Vézelay (vía Lemovicense) e Orleáns (vía Turonselle
En España, estas rutas están combinadas en dúas rutas principais: Camiño Aragonés e Camiño Francés , para os que cruzaban os Pirineos a través do paso de Roncesvalles

Camiño Aragonés: O tramo aragonés atravesa o porto de Somport na provincia de Huesca, para salvar a cordilleira dos Pirineos.

Camiño Navarro: É outro modo de chegar ata Roncesvalles. Considérase este tramo, como o percorrido máis tradicional para os peregrinos que van cara Compostela.

A ruta da Prata
A ruta tamén utilizouse polos peregrinos que se dirixían dende o sur e centro da Península Ibérica ata Santiago de Compostela.

Camiño Portugués
No camiño portugués distinguimos dúas rutas:
- O interior, por Vila Real e Chaves, que entraba en Galicia por Verín e Ourense.
- O máis occidental, que partía de Lisboa.

Camiño Inglés
Usado históricamente polos peregrinos procedentes de Inglaterra, Irlanda, Escocia e Islandia, que salían dos portos de Plymouth, Bristol, Galway, Dublín e Skaltholt y chegaban ó porto da Coruña. Desde aquí, o camiño segue polos municipios de Culleredo, Cambre, Carral, Ordes e Oroso ata chegar a Santiago. En ocasións, os peregrinos británicos desembarcaban en Ferrol, Noia e otros portos.

Camiño do Norte
Tamén é coñecido como Ruta Cantábrica ou Camino Alto e empregouse nos primeiros tempos da peregrinación, empezando polos propios monarcas da corte asturiana.
Con todos estes camiños e rutas, os peregrinos chegaban a Santiago de Compostela, e nalgúns casos, se a época cadraba, a gañar o Ano Santo Xubilar como mostra da súa fe en agradecemento portantas cousas ás que se encomendaron.