BLOG DAS LETRAS GALEGAS

Terras outas e soias

Serras longas mouras

Eu son está coor de soedá

Ancares soñados co lonxe

Penas de Marco de Meio Mundo en ringuilleira do Candedo ás Moas

Alto da Luzenza Formigueiros Montouto Pía Páxaro

Tesos cumes do Courel . Pobos pobres

Ardidos de tristura mouros de queimados

Lor ruxindo polo val pecho

Ucedo e ucedo

Fontiñas outas

Penedos

Carrozos escuros

Fragas agros soutos e devesas. Labregos e pastoras que soio vistes

Istes tesos e máis estes vales

Aturula a curuxa e canta o cuco

Medindo o tempo quedo que se para na cor e tornándose

Contra un ven cravarse no sitio onde máis se sinte

Serra aberta (Os eidos)

RESUMO DO POEMA

Este poema exprésanos o amor que sente Uxío pola súa terra , e pola súa lingua materna. Este poeta aportou a literatura o amor polas pequenas cousas da natureza que nos amosa Galicia. Os eidos publicouse en 1955 pero tivo unha segunda parte en 1974.

Uxío reflicte en cada verso as máis ignotas paisaxes do Courel natal. A Galicia de Uxío era azul, verde e gris pero os seus tintes eran pobres e escuros.

Novoneyra rompe coas tradicións localistas e costumistas de Rosalía e de Pondal e lanza un enorme berro a favor do intimismo.

Este poeta viviu a galeguidade dende unha profunda introversión e os seus versos carecen de metáforas.

Susana Grandal Lista (2º B Bach)